,

Day #71: West Coast Adventures

Tijd voor de avonturen bij de foto’s! Met elke dag gemiddeld 500 km on the road, hebben we onwijs veel gezien van de westkust. Prepare voor een lange post!We begonnen de roadtrip in Perth, en aangezien we niet konden kiezen of we naar Esperance (zuiden van Perth) of Monkey Mia (noorden van Perth) zouden rijden, besloten we het maar beide te doen. Niet heel erg logisch, maarja dat is onze hele trip vanaf het begin al niet echt 😉

Gelukkig kregen we bij onze autoverhuurder een gloednieuwe ride toegewezen, die ons erdoorheen heeft geholpen zonder problemos!

Meet our ride; helaas al iets minder nieuw door ons gecross over unsealed roads

Wauw, het was het vele rijden echt honderd procent waard want wat waren beide delen mooi! De mooiste stranden, ontzettend veel wilde dieren (dolfijnen, manta rays, schildpadden, haaien, dugongs (een soort zeekoeien), kangaroos, slangen, hagedissen, cockatoos, emus, pelikanen en quokkas, we have seen them all!), ontzettend aardige locals en ultieme vrijheid.

Hier de hoogtepunten van de trip:

Great Ocean Drive in Esperance
Als je dacht dat de Great Ocean Road tussen Melbourne en Adelaide genieten was, ga dan de Great Ocean Drive bij Adelaide maar eens rijden. Een stuk korter met maar 40km, maar deze kilometers zitten vol met de meest prachtige stranden, kliffen en schitterende bochtige wegen. Als hoogtepunt is er Twilight Beach, gelegen in een halfronde baai met prachtig wit zand en diepblauwe zee. We zouden liegen als we zeggen dat we hier niet elke dag van ons verblijf in Esperance even zijn gaan buurten 😉 In Esperance zelf is ook een fantastische foodtruck genaamd ‘Coffee Cat’ waar ze de lekkerste koffie ooit hadden, aanrader! #hipster

Cape Le Grand National Park
Iets wat hoog op onze bucketlist stond voor Western Australia was Lucky Bay, een wit strand met lichtblauw water en.. kangaroos! We hoorden hier zoveel goede dingen over dat we het wel moesten gaan zien. Cape Le Grand zelf was al ontzettend mooi, met het ene mooie strand na het andere, maar toen we bij Lucky Bay aankwamen was het echt bizar. Ik heb nog nooit zo’n mooi strand gezien, awesome. Eerst zagen we helaas geen kangaroos, maar toen we ergens een plekje hadden gevonden kwamen ze vrolijk aanhoppen. Zelfs met een jonge kangaroo erbij. Lucky us on lucky bay!

Fremantle & Rottnest
Slapen in een gevangenis, wanneer doe je dat nou? Wij vonden een ontzettend tof hostel in Fremantle, gebouwd in een oude gevangenis. De oude cellen waren kamers en bijna alles stond nog zoals het vroeger was. Aan de muren hingen gevangenisverhalen over de verschillende uitbraken etc. We loved it!


Via Fremantle namen we de ferry naar Rottnest Island, de enige plek op aarde waar de allerleukste Quokkas te zien zijn! Quokkas? Jep, hele schattige kleine knaagdieren, die vrij rondhoppen op het eiland. Verder zijn hier ook hele mooie stranden en baaien waar je heerlijk tussendoor kunt fietsen (je ziet het, we blijven dutchies he).

Quokkas! How cute

Outback exploring
In the middle of nowhere rijden, dat wilde we wel graag een keer meemaken! Daar was niet veel voor nodig, want een uur vanaf Perth en je ziet alleen maar natuur om je heen. Af en toe een random roadhouse langs de weg, maar verder eindeloze wegen en eigenlijk helemaal niks. Het bizarre was dat de landschappen heel snel om je heen veranderen, en ze nooit saai zijn. De eindeloze lange rechte wegen zijn dat overigens wel haha! We hadden een stop om de Wave Rock te zien in de outback, met de mooiste rockformaties. Ook hebben we daar aparte lizards en slangen gespot!

Pinnacles Desert
The Pinnacles zijn een soort limestone formations, ongeveer dezelfde als bij Halong Bay (al waren deze veel kleiner haha) midden in de woestijn. Wij hadden het geluk dat het die dag ongeveer 40 graden was  en wij precies op het heetste van de dag aankwamen. Dat hebben we geweten ook, wauw! We kwamen onze auto nauwelijks uit van de hitte, laat staan de route van 2 km door de desert heen lopen. Het leek wel of we op een andere planeet waren, zo bizar! Achteraf waren we aardig ziek van de hitte dus maar snel doorgereden naar de volgende stop!!

Geraldton
Van tevoren hadden we eigenlijk weinig verwacht van dit plaatsje (achteraf gezien was het de grootste plaats na Perth) maar het was zo tof! Dit kwam vooral door de geschiedenis en de sfeer die er hing. Geraldton was vroeger een Aboriginals settlement. Toen de Europeanen het ontdekt hadden, is het vooral een mijnwerkers-stad geworden en toen de mijnwerkers wegtrokken waren het voornamelijk vissers die de stad overnamen. Veel mensen verlieten de stad na die periode, maar gelukkig is het helemaal opgeknapt en nu helemaal hip geworden. Ook is het vooral bekend om de scheepswrakken die er voor de kust gevonden zijn, zoals de Nederlandse Batavia en Zuydtdorp. Daarnaast zitten er in Geraldton ontzettend leuke cafe’s waaronder onze favo Piper Lane Cafe! Nog een aanrader hier is het ontzettende leuke hostel Geraldton Backpackers.

Acai bowls @ Piper Lane Cafe, omnomonom

Shark Bay & Monkey Mia
Bij Shark Bay is ontzettend veel zeeleven te vinden door de wat warmere temperatuur van het water. Onze favo spot was een uitkijkpunt genaamd Eagle Bluff, waar je door het heldere water heen haaien, schildpadden en manta rays kon spotten die in de baai leven.

Monkey Mia is een klein ‘plaatsje’ – een weg en een resort – in Shark Bay National Park. Ondanks dat het plaatsje verder weinig voorstelt, is er wel een van onze tofste ervaringen van de reis te vinden – het zien van wilde dolfijnen, schildpadden en dugongs vanaf het strand. In het warme water van Monkey Mia komen de dolfijnen regelmatig even buurten, al helemaal omdat ze vis krijgen van de rangers. In ons geval kwamen zo’n acht dolfijnen even hallo zeggen en een visje scoren, lucky us! Toen ik ook nog eens werd uitgekozen (van alle 122 mensen) om zelf een van de dolfijnen te mogen voeren, kon onze dag al helemaal niet meer stuk. Zo tof!!!

Op de terugweg moesten we een noodstop maken omdat er een emu onze weg versperde. Heerlijke momenten!

Ook was er een Little Lagoon in de buurt, wat de perfecte spot was om even af te koelen. Tenminste, dat dachten we, want na wat research hoorden we dat er heel veel stonefish in het water zaten en laat dat nou net de dodelijkste vis zijn die je kan treffen. Well, everything in Australia is trying to kill you haha!

We wilden al de hele tijd sterren spotten, maar bij elke plek waar we kwamen was het bewolkt of waren we het simpelweg vergeten. Gelukkig dachten we er hier wel aan, dus gingen we in de nacht zover mogelijk van het stadje af rijden wat een hele uitdaging was met nul verlichting op de weg en wilde dieren overal. Maar wauw, wat waren de sterren mooi! Je kon de hele milky way zien, echt betoverend. Een hele ervaring waar je alleen de geluiden van de dieren (ook slangen) hoort maar geen hand voor ogen kan zien.. scary!

Kalbarri
Het prachtige national park van Kalbarri strekt zich uit langs een weg van zo’n 70km, een stuk langs de kust en daarna landinwaarts. Ook hier hadden we het briljante idee om op het heetst van de dag de woestijn in te trekken en de Z-bend en Nature’s Window te bezoeken. Zullen we het ooit leren? Grote kans van niet. Deze twee uitkijkpunten op grote hoogte over rotsformaties zijn ontzettend indrukwekkend.

Het andere deel van het national park bestond uit mooie kliffen langs de kust, die je kon ontdekken door een hike te maken van de ene baai naar de andere. Toen ik die aan het lopen was (Mitchell had weer eens geen zin haha), en fanatiek op aan het letten was waar ik liep (want ja, slangen overal), stonden er ineens ontzettend grote kangaroos voor m’n neus. Maar dan ook echt groot als in 2 meter. Heel gaaf, maar wel even schrikken haha!

Pink Lake
Op de route van Kalbarri terug naar Perth lag het Pink Lake, die we ook even gezien moesten hebben. Wanneer kom je nou een roze meer tegen?! De roze kleur ontstaat door verschillende algae in het water. Looks really cool!

Tijdens het rijden zagen we ontzettend veel kangaroos dood langs of op de weg liggen, zo sneu. Wonder boven wonder hebben wij er geen eentje geraakt, thank god! We zagen ze wel vrolijk over de weg heen hoppen enkele keren, maar toen konden we gelukkig op tijd remmen 😉

Conclusie: it was great fun! Ik ben zowaar Australie nog leuker en mooier gaan vinden (was dat mogelijk?!) en Mitchell is ook fan. Wij nodigen jullie hierbij vast uit voor een housewarming. Haha, nee grapje hoor, er zijn nog genoeg andere landen te zien!!!!

We zijn nu in Perth voor een paar dagen om de volgende bestemmingen te plannen in onze favo hotel van de trip: Tribe! Een onwijs tof designer hotel waar je je meteen thuis voelt (zelfs als backpacker). Het was ons de vorige keer zo goed bevallen dat we besloten hier nog een aantal dagen te blijven chillen. En het ontbijt hier is ook zeker niet verkeerd. Hoe bedoel je backpacken kan geen luxe zijn?!

Next up: een mini camperroadtrip van Brisbane naar Sydney waar we Australia Day zullen vieren, whoopwhoop! Cheers!

,

Day #68: Wildlife, beaches and outback

Een roadtrip van 4000 km in 12 dagen en wij zijn fan! Wat is Western Australia mooi zeg! Wanneer kunnen we emigreren? 😉 Van slapen in een gevangenis tot geblokkeerd worden op de weg door emu’s en van wilde dolfijnen, haaien en turtles spotten tot kangaroos op het strand. Zie ook de volgende blog: West Coast Adventures (coming very soon)

, ,

#currentlocation Esperance & Cape Le Grand

, ,

Day #52: Roadtrippin’ the great ocean road

Hi allemaal, long time no see! Allereerst een gelukkig nieuwjaar van ons gewenst natuurlijk! We hebben een tijdje niet veel kunnen posten omdat wij in een campervan van Melbourne naar Adelaide aan het rijden waren. Tussen deze twee steden is ook de bekende Great Ocean Road, die echt ontzettend mooi is. Ik heb hem zelf vijf jaar geleden met een tour gedaan (wat inhield dat je in een grote bus met alleen maar Aziaten stopt bij de hoogtepunten) In een camper is het honderd keer leuker, alleen al omdat je overal onderweg kan stoppen waar je wilt (om bijvoorbeeld koalas te spotten).

Onze camper was zowaar een heel huis op wielen, inclusief toilet, keuken, televisie en douche! “Hoe kunnen ze dat dan betalen?!” hoor ik je denken. Nou, I’ll tell you; door het geweldige concept van relocations. Je huurt een auto of campervan voor een dollar per dag (ja, echt!), betaalt alleen de verzekering etc. en in ruil daarvoor breng jij de auto/campervan in een aantal dagen naar een locatie waar hij op dat moment heen moet. Ideaal! Wij hadden drie dagen om de route (1000km) te rijden, helemaal prima! Het was alleen wel een uitdaging om een relocation te vinden, aangezien het vol hoogseizoen is en alles binnen een paar minuten weg is. Heel veel geluk hebben dus.. maar na drie mislukte pogingen was het ons eindelijk gelukt! Door een foutje in de boeking kregen we zelfs een upgrade, want meestal zijn ze iets minder luxe.

Het nadeel van een relocation is wel dat je het vaak pas de dag van tevoren weet of er eentje beschikbaar komt, dus toen wij er eentje hadden bemachtigd was het nog een hele uitdaging om een campingplaats te vinden op de great ocean road. Heel Australië wil volgens mij de route rijden tussen kerst en oud en nieuw, dus alleen een plekje aan het eind van de route was nog beschikbaar. Dat werd de eerste dag dus pittig doorrijden! 5 uur rijden, alle leuke stops tussendoor bezoeken en dan voor het donker aankomen (anders een grote kans dat je kangoeroes raakt), jep dat werd een uitdaging haha. But (spoiler alert) we made it!!!
Hieronder wat foto’s op de Great Ocean Road zelf:

Twelve apostlesWilde koala’s – Kennett River Race tegen de klok, bijna donker!!!

Vanaf Warrnambool (het einde van de GOR) naar Adelaide hadden we ook onwijs mooie stops gevonden. Tijdens het rijden veranderde het landschap de hele tijd, zo mooi om te zien. Langs de weg koalas in de bomen en occasionally een kangaroo hoppend langs de weg. Helaas lagen er ook veel dode kangaroos/koalas, wat voor ons een waarschuwing was om heel goed uit te kijken. Naja, eigenlijk reed alleen Mitchell, want ik was te pussy om in de immens grote camper te rijden (en links rijden, eng!) 😉

 


Towerhill Wildlife Reserve

Blue Lake – Mount Gambier

Port Fairy

Als je de grens overgaat van de staat Victoria naar South Australia, mag je geen verse groenten en fruit meenemen. Laten wij nou net onze avondmaaltijd in een stadje 50 kilometer over de grens hebben gepland (met verse aubergine en courgette). Dat ging dus mooi niet door, snel een andere stop vlak voor de grens zoeken dan maar! Online hadden we er eentje gevonden die in een mooi park lag, een picnic locatie met “heaps of kangaroos”. Het was even zoeken, aangezien het in the middle of nowhere lag, 5 kilometer van de snelweg af, maar wauw wat mooi! Vergeet alleen de kangoeroes maar, die waren nergens te bekennen (gelukkig hadden we er die dag al veel gespot in het wild in het Towerhill Wildlife Reserve).

In the middle of nowhere

Eenmaal in Adelaide aangekomen was het al meteen oudejaarsavond, tijd voor een feestje! Na wat navragen bleek het strand het leukste te zijn, met een gratis festival en twee keer vuurwerk. Ik kan niet zeggen dat het vuurwerk zo mooi was als in Sydney 5 jaar geleden maar de sfeer was wel echt geweldig!!

We zijn nu een aantal dagen in Adelaide, dat een rustige maar hele relaxte stad is met een heel chill hostel. Aussies beginnen af en toe random hele gesprekken met je als ze horen dat je Nederlands bent omdat ze vaak familie in Nederland hebben, te grappig! Zo gaf een man ons een hele rondleiding door de stad en onwijs veel info over Adelaide.

Wilde kangaroos, emus en koalas spotten en hiken was heel tof in Belair National Park en in het Cleland Conservation Park konden we ze zelfs aaien en voeren, awesome!! (oké, wel een beetje toeristisch ;)) Natuurlijk hebben we op 1 januari ook een nieuwjaarsduik gedaan, helaas wel zonder de Unox mutsen maar die hadden we niet nodig in deze temperaturen haha!

Morgen vliegen we naar Perth (er was helaas geen relocation om het stuk van 3000 km te rijden) en daar gaan we met een auto de west en zuid-westkust rijden, zin in!!! You’ll hear from us soon 🙂

PS: Zie voor meer foto’s van Melbourne de vorige post!

,

Day #50: Melbourne baby!

Melbourne, m’n favoriete stad! Gelukkig vond Mitchell het ook geweldig 😉 Australia, I’ve missed you!

 

Aangezien de grootste IMAX in de wereld in Sydney helaas gesloten is tot 2019, is die in Melbourne nu het grootst. Daar moesten we dan ook even de nieuwe Star Wars film in bekijken ofcourse!

Research doen gaat het beste met koffie (of een matcha latte), en laat Melbourne nou nét een hele goede coffee scene hebben, lucky us! 

 

 

, ,

Day #45: Christmas around the world

Merry Christmas from Melbourne! Hoog tijd voor een kerstpost. Vandaag is het hier Boxing Day, aangezien ze hier niet echt een tweede kerstdag vieren. Dit betekent heeeel veel korting in bijna elke winkel en een grote gezellige chaos in de stad. Gister hebben wij, na een geïmproviseerd kerstontbijt, kerst op het strand gevierd (als zo’n beetje iedereen hier). Do it like the aussies do, kerstmuts op en gaan! Overal op het strand en in de parkjes waren families en vrienden aan het bbq’en en uitgebreid aan het kerstlunchen, heel gezellig!

Het kerstgevoel was wel de hele dag ver te zoeken, tot we in de avond naar een kerstshow in de stad gingen. Op de gebouwen van de Victoria State Library en het Federation Square waren een soort licht projecties te zien, die een kerstverhaal vertelden. Echt onwijs leuk gedaan! Toen het donker werd was het dan uiteindelijk toch een beetje kerst 🙂 Wat ons verbaasde was dat er in Vietnam meer een kerstsfeer was dan in Australië. Bij elke plek waar we kwamen waren er wel kerstbomen, klonk er kerstmuziek of waren er andere kerstversieringen. Zelfs in de minder toeristische plekken was er wel iets van kerst te ontdekken en wenste iedereen je al merry christmas (terwijl het vaak nog weken duurde haha). Ook kregen we zelfs bij enkele tentjes een kerstkado’tje mee, zo lief! Het grappige is dat de meeste locals vertelden dat zij zelf helemaal geen kerst vieren, maar dat het puur voor de toeristen is dat kerst zo groot is in hun land.

In Melbourne waren het vooral de gebouwen die er feestelijk uitzagen, sommige (zoals de Town Hall) ingepakt met een grote rode strik. Kerstbomen zijn hier ingeruild voor palmbomen 😉 Wij misten kerst in Nederland wel aardig dit jaar, aangezien je toch het liefste bij familie bent met een kerstboom vol kado’tjes (oke dat is optioneel) en gezelligheid in plaats van op het strand vieren met een bbq en vreemden om je heen. Ik kan me herinneren dat ik dit 5 jaar geleden precies zo dacht toen ik het in Sydney vierden, maar hey terugvliegen naar Nederland voor een dagje is ook niet ideaal 😉 Gelukkig bestaat er nog skype!

Wij wensen jullie in elk geval een super fijne kerst!!! Liefs

PS: We hebben een camper kunnen regelen om van Melbourne naar Adelaide te rijden via de Great Ocean Road!! Kangaroos and Koalas here we come!!!!!

 

, ,

Day #42: Travel troubles

Go travel they said.. It will be fun they said..

Laten we beginnen met het goede nieuws: we made it to Australia! Vijf jaar lang naar uitgekeken om terug te gaan en nu zijn we er! Alleen wel iets eerder dan verwacht.. We zouden namelijk eerst nog een paar dagen naar Chengdu, China gaan om vrijwilligerswerk met panda’s te doen, iets wat we beide al heel lang op onze bucketlist hadden staan. Om dit te regelen moesten we een gezondheidsverklaring hebben, getekend door onze dokters. Nu konden onze dokters dit in Nederland niet doen, omdat ze er wat onderzoeken voor moesten uitvoeren. Na lang over en weer mailen, hadden we geregeld dat we dit ook in Chengdu konden doen, awesome! Online stond dat je 72 uur in China mag blijven met een visa on arrival, dus boekten we een vlucht, een hotel 3 dagen voor Chengdu en een vlucht naar Melbourne voor de 24ste. Perfect op tijd voor kerst, dachten we. Alleen dit ging even wat anders dan gedacht..

Eenmaal aangekomen op het vliegveld (om 6 uur in de ochtend) werden we geweigerd voor onze vlucht. We snapten er niks van en na een half uur werd duidelijk dat het aantal tussenstops in China het probleem was. We vlogen namelijk via Guangzhou naar Chengdu en via Xiamen naar Melbourne. Je mag in de 72 uur maar 1 tussenstop hebben en Guangzhou zou al als stop tellen (terwijl het alleen maar een overstap van een uur was maar toch ga je door de douane heen). Was er dan geen andere mogelijkheid?! Nope, nieuwe tickets boeken was de oplossing volgens China Southern. Konden we ons geld dan niet terugkrijgen?! Nope, non-refundable. Stonden we dan in de vroege ochtend op het vliegveld. Zelf de customer service was nog niet open. Ja, dat was wel even shit. Na heel Skyscanner afgezocht te hebben naar goedkope tickets op dezelfde dag (mission impossible 3 dagen voor kerst) werden we na een paar uur eindelijk te woord gestaan door China Southern. Ze konden wel een vlucht van Hanoi via Guangzhou naar Melbourne voor ons boeken, alleen moesten we dan wel de volle prijs betalen. Na flink boos te zijn geworden, een uur en heel veel (!) stress later, hadden we de tickets met een kleine korting omdat we al de vlucht naar Guangzhou betaald hadden in onze vorige tickets. Niet ideaal, maar beter dan niks.

Na totaal 8 uur op het vliegveld konden we inchecken, waarbij we meteen een priority behandeling kregen. We konden meteen doorlopen in de rij naar een balie die alleen voor ons open ging, de tassen werden priority gestickerd en wat bleek? We kregen premium stoelen in het vliegtuig! Toch nog wat positiefs 🙂 Kwam alles dan toch nog goed? Zou het? Nope. Een minuut voordat we het vliegtuig in stapten kregen we een push-bericht op onze telefoons dat er een aanslag in Melbourne was geweest. Ach, je moet er wat voor over hebben 😉

Gelukkig was onze laatste week in Vietnam wel geweldig, wauw wat is het noorden mooi zeg! Na het Phong Nha National Park namen we de trein naar Nihn Binh, dat op ongeveer 8 uur rijden ligt. We verbleven in een geweldig leuke homestay, in het dorpje Tam Coc, waar alle bezienswaardigheden in de buurt zijn. Wat een prachtige omgeving! Echt bizar. Overal waar je kijkt zijn prachtige limestones, waarin tempels verscholen zijn. Hier enkele foto’s wat we hier gedaan hebben:

Mua Caves, met de klim van 500 stappen naar de top op de Lying Dragon Mountain

Boottocht door de Trang Anh omgeving, wat ook wel het droge Halong Bay wordt genoemd

Ontzettend leuk door alle lage grotten heen met de boot, waarbij je ook zelf mee kon roeien. We zaten hier met twee Koreanen samen, die werkelijk alles leuk vonden en de hele tijd ‘Smoothie’ riepen (ze konden totaal geen engels maar met wat zoeken met de spraakherkenning van google translate kwamen we erachter dat het ‘hoofd’ betekende hahaha) en ons totaal de verkeerde kant opstuurde en we verdwaalden met z’n 4en.

Tempels verscholen in de limestones

Op de laatste dag in Ninh Binh waren we bijna onze drone kwijt tussen de limestones. Terwijl we aan het filmen waren boven de bergen, verloren we opeens het GPS signaal en verloren we hem uit het zicht. De drone kon niet meer handmatig bestuurd worden en kon niet uit zichzelf terugvliegen door de obstakels om hem heen. In paniek fietsten we heen en weer om te zoeken waar hij heen was, want de batterij kon nog maar 15 minuten mee voordat hij neer ging storten. Gelukkig hadden we na 10 minuten en een hartaanval later weer GPS signaal en konden we hem speedy gonzalez terughalen!!!! Come to mama.

Na Ninh Binh was het tijd voor de laatste stop (en meest toeristische) in Vietnam: Hanoi & Halong Bay. We hadden eigenlijk geen zin in weer een drukke stad, maar Hanoi viel ontzettend mee! Echt zoveel leuker dan Saigon! Veel meer sfeer en gezelligheid, vooral rond het Hoam Kiem meer. Hanoi heeft veel meer smallere straatjes, waardoor het knusser lijkt en de chaos minder is. Jep, hier kunnen we wel een tijdje blijven 🙂

Ook de museums vonden we echt heel tof en indrukwekkend, het Hoa Lo Prison museum waar de Vietnamese politieke tegenstanders van de fransen gevangen werden gehouden rond 1945 en het Women museum, over de leefwijze van de Vietnamese vrouwen en hun ontzettende grote bijdrage in de oorlog.

En dan Halong Bay, waar we op de een of andere manier niet zoveel van verwacht hadden omdat het erg toeristisch is. We hadden expres een cruise geboekt (jep we worden oud, haha) die naar Bai Tu Long Bay ging ipv alleen Halong Bay, om de kerstdrukte te ontwijken. Hier zouden we gaan kayakken door de floating villages en grotten en stranden bezoeken. Het is in het noorden nu wel ongeveer tussen de 18 en 22 graden dus de truien en jassen moesten we mee helaas (en misschien zou zwemmen iets te fanatiek zijn) 😉

Onze verwachtingen bleken totaal niet te kloppen; wat was dit mooi zeg! Echt een van de mooiste plekken die we ooit hadden gezien. Vooral de zonsondergang is echt magisch. We hadden ook wel erg veel geluk met het weer, stralend blauwe lucht voor 2 volle dagen, wat wil je nog meer? De drone die we bij ons hadden kwam ook erg goed van pas, deze keer zonder strugggggles.

We zijn dus nu in Australië en komen snel terug met een kerstpost 🙂 Stay tuned!