, ,

Day #42: Travel troubles

Go travel they said.. It will be fun they said..

Laten we beginnen met het goede nieuws: we made it to Australia! Vijf jaar lang naar uitgekeken om terug te gaan en nu zijn we er! Alleen wel iets eerder dan verwacht.. We zouden namelijk eerst nog een paar dagen naar Chengdu, China gaan om vrijwilligerswerk met panda’s te doen, iets wat we beide al heel lang op onze bucketlist hadden staan. Om dit te regelen moesten we een gezondheidsverklaring hebben, getekend door onze dokters. Nu konden onze dokters dit in Nederland niet doen, omdat ze er wat onderzoeken voor moesten uitvoeren. Na lang over en weer mailen, hadden we geregeld dat we dit ook in Chengdu konden doen, awesome! Online stond dat je 72 uur in China mag blijven met een visa on arrival, dus boekten we een vlucht, een hotel 3 dagen voor Chengdu en een vlucht naar Melbourne voor de 24ste. Perfect op tijd voor kerst, dachten we. Alleen dit ging even wat anders dan gedacht..

Eenmaal aangekomen op het vliegveld (om 6 uur in de ochtend) werden we geweigerd voor onze vlucht. We snapten er niks van en na een half uur werd duidelijk dat het aantal tussenstops in China het probleem was. We vlogen namelijk via Guangzhou naar Chengdu en via Xiamen naar Melbourne. Je mag in de 72 uur maar 1 tussenstop hebben en Guangzhou zou al als stop tellen (terwijl het alleen maar een overstap van een uur was maar toch ga je door de douane heen). Was er dan geen andere mogelijkheid?! Nope, nieuwe tickets boeken was de oplossing volgens China Southern. Konden we ons geld dan niet terugkrijgen?! Nope, non-refundable. Stonden we dan in de vroege ochtend op het vliegveld. Zelf de customer service was nog niet open. Ja, dat was wel even shit. Na heel Skyscanner afgezocht te hebben naar goedkope tickets op dezelfde dag (mission impossible 3 dagen voor kerst) werden we na een paar uur eindelijk te woord gestaan door China Southern. Ze konden wel een vlucht van Hanoi via Guangzhou naar Melbourne voor ons boeken, alleen moesten we dan wel de volle prijs betalen. Na flink boos te zijn geworden, een uur en heel veel (!) stress later, hadden we de tickets met een kleine korting omdat we al de vlucht naar Guangzhou betaald hadden in onze vorige tickets. Niet ideaal, maar beter dan niks.

Na totaal 8 uur op het vliegveld konden we inchecken, waarbij we meteen een priority behandeling kregen. We konden meteen doorlopen in de rij naar een balie die alleen voor ons open ging, de tassen werden priority gestickerd en wat bleek? We kregen premium stoelen in het vliegtuig! Toch nog wat positiefs 🙂 Kwam alles dan toch nog goed? Zou het? Nope. Een minuut voordat we het vliegtuig in stapten kregen we een push-bericht op onze telefoons dat er een aanslag in Melbourne was geweest. Ach, je moet er wat voor over hebben 😉

Gelukkig was onze laatste week in Vietnam wel geweldig, wauw wat is het noorden mooi zeg! Na het Phong Nha National Park namen we de trein naar Nihn Binh, dat op ongeveer 8 uur rijden ligt. We verbleven in een geweldig leuke homestay, in het dorpje Tam Coc, waar alle bezienswaardigheden in de buurt zijn. Wat een prachtige omgeving! Echt bizar. Overal waar je kijkt zijn prachtige limestones, waarin tempels verscholen zijn. Hier enkele foto’s wat we hier gedaan hebben:

Mua Caves, met de klim van 500 stappen naar de top op de Lying Dragon Mountain

Boottocht door de Trang Anh omgeving, wat ook wel het droge Halong Bay wordt genoemd

Ontzettend leuk door alle lage grotten heen met de boot, waarbij je ook zelf mee kon roeien. We zaten hier met twee Koreanen samen, die werkelijk alles leuk vonden en de hele tijd ‘Smoothie’ riepen (ze konden totaal geen engels maar met wat zoeken met de spraakherkenning van google translate kwamen we erachter dat het ‘hoofd’ betekende hahaha) en ons totaal de verkeerde kant opstuurde en we verdwaalden met z’n 4en.

Tempels verscholen in de limestones

Op de laatste dag in Ninh Binh waren we bijna onze drone kwijt tussen de limestones. Terwijl we aan het filmen waren boven de bergen, verloren we opeens het GPS signaal en verloren we hem uit het zicht. De drone kon niet meer handmatig bestuurd worden en kon niet uit zichzelf terugvliegen door de obstakels om hem heen. In paniek fietsten we heen en weer om te zoeken waar hij heen was, want de batterij kon nog maar 15 minuten mee voordat hij neer ging storten. Gelukkig hadden we na 10 minuten en een hartaanval later weer GPS signaal en konden we hem speedy gonzalez terughalen!!!! Come to mama.

Na Ninh Binh was het tijd voor de laatste stop (en meest toeristische) in Vietnam: Hanoi & Halong Bay. We hadden eigenlijk geen zin in weer een drukke stad, maar Hanoi viel ontzettend mee! Echt zoveel leuker dan Saigon! Veel meer sfeer en gezelligheid, vooral rond het Hoam Kiem meer. Hanoi heeft veel meer smallere straatjes, waardoor het knusser lijkt en de chaos minder is. Jep, hier kunnen we wel een tijdje blijven 🙂

Ook de museums vonden we echt heel tof en indrukwekkend, het Hoa Lo Prison museum waar de Vietnamese politieke tegenstanders van de fransen gevangen werden gehouden rond 1945 en het Women museum, over de leefwijze van de Vietnamese vrouwen en hun ontzettende grote bijdrage in de oorlog.

En dan Halong Bay, waar we op de een of andere manier niet zoveel van verwacht hadden omdat het erg toeristisch is. We hadden expres een cruise geboekt (jep we worden oud, haha) die naar Bai Tu Long Bay ging ipv alleen Halong Bay, om de kerstdrukte te ontwijken. Hier zouden we gaan kayakken door de floating villages en grotten en stranden bezoeken. Het is in het noorden nu wel ongeveer tussen de 18 en 22 graden dus de truien en jassen moesten we mee helaas (en misschien zou zwemmen iets te fanatiek zijn) 😉

Onze verwachtingen bleken totaal niet te kloppen; wat was dit mooi zeg! Echt een van de mooiste plekken die we ooit hadden gezien. Vooral de zonsondergang is echt magisch. We hadden ook wel erg veel geluk met het weer, stralend blauwe lucht voor 2 volle dagen, wat wil je nog meer? De drone die we bij ons hadden kwam ook erg goed van pas, deze keer zonder strugggggles.

We zijn dus nu in Australië en komen snel terug met een kerstpost 🙂 Stay tuned!

,

Day #40: Caves, limestones & Hanoi

,

Day #32: From south to north

Xin chao! Al 13 dagen in Vietnam, time flies! Hoog tijd voor een update na de fotopost van vorige keer:

We begonnen onze reis in Vietnam in het zuiden, in Saigon (Ho Chi Minh Stad). Voor het regelen van de visa’s moesten we 1,5 uur wachten, en toen we eindelijk aan de beurt waren, bleek dat we alles contant moesten dokken. Helaas hadden we geen 100 USD zomaar op zak en waren er ook geen pinautomaten in de buurt, dus moesten we met wat andere gestrande backpackers op zoek naar een automaat buiten de douane. Illegaal het land in!! Eenmaal aangekomen in de stad zelf was het een grote chaos met overal scooters/ratten/kakkerlakken/uitlaatgassen, heel fijn begin. Gelukkig zouden we niet al te lang in de stad blijven, alleen voor het War Museum en de Cu Chi tunnels.

Beide wilden we veel meer leren over de Vietnam oorlog, dan enkel de geschiedenislessen die we op school hadden gehad. Wauw, wat heftig maar ook ontzettend interessant waren beide het museum en de tunnels. Het museum gaf ons een samenvatting van wat er gebeurd is, met hele indrukwekkende stukken, foto’s en zelfs nog niet ontplofte Agent Orange bommen. Het effect van deze bommen was zichtbaar op talloze foto’s en zelfs miskramen met heftige vervormingen op sterk water. De Cu Chi tunnels waren op ongeveer anderhalf rijden van Saigon. In deze tunnels verscholen de mensen zich tegen de bommen. Er werd dus gekookt, geslapen, naar school gegaan en gevochten. Alles vanuit de tunnels, bijna twintig jaar lang. Alles was gemaakt voor de kleine Vietnamees, dus Mitchell zat bijna klem haha! Wat ons ook opviel is dat Vietnam nog eigenlijk best communistisch is, met overal de communistische vlag en foto’s langs de straten van ‘Uncle Ho’ (Ho Chi Minh himself).

Na Saigon besloten we meteen door te vliegen naar Da Nang, en vanuit daar door de reizen naar Hoi An. We hoorden hier zoveel goede verhalen over en waren wel toe aan iets anders dan een grote stad. Onze Homestay was buiten het centrum, midden in de rijstvelden met buffels om je heen, geweldig! Daar waren we achteraf ook erg blij mee, aangezien Hoi An toch een stuk toeristischer was dan we dachten (ondanks dat het laagseizoen is). Overdag valt het mee en is het gezellig druk, maar in de avond is het chaos met alle Chinezen/Koreanen en straatverkopers. Af en toe voelde het een beetje of je in een pretpark wandelde, met alle mooie gebouwen en alle toeristen, maar ondanks dat vonden we Hoi An erg leuk. En het eten, wauw, geweldig #getfatinvietnam. Ja,zelfs voor ons vega’s is het heaven, we hadden namelijk een ontzettend schattig restaurant (Am Vegetarian Restaurant) gevonden dat gerund wordt door een familie. Ze maken alle specialiteiten van Vietnam vegetarisch and it’s sooo good.

Centraal Vietnam wordt bijna jaarlijks getroffen door cyclonen/overstromingen en in een van de huizen werd bijgehouden hoe hoog het water elk jaar stond. De hoogste streep was van een maand geleden, bijna 2,5 meter hoog! Daar schrokken we wel van, dat het stadje zo zwaar getroffen was maar aan de andere kant zo snel weer opgebouwd is.

In Hoi An besloten we langer te blijven, omdat ook in de omgeving veel te doen was (en laten we eerlijk zijn, het heerlijke eten was ook niet vervelend ;)). Zo zijn er mooie stranden en zijn we naar het My Son tempelcomplex geweest. Heel fanatiek besloten we er om 7 uur in de ochtend heen te gaan, waardoor we de enige waren in het hele complex (er was bijna nog niet eens personeel). We hadden 3 vrolijke doggo’s (honden) als gidsen die ons de weg wezen haha. Het complex bestond uit verschillende Cham (inheemse bevolking van dat deel) tempels, die helaas zwaar getroffen zijn door de bombardementen van de oorlog. Overal zag je ook de kraters die de bommen hadden achtergelaten, bizar.

 

Next up was Hué, waar we met de trein heen zouden gaan. De treinrit was echt ontzettend mooi, doordat je door de Hai Van Pass reist. Hieronder wat beelden:

Hué zelf vonden we minder, een redelijk grote stad met veel verkeer en een minder leuke sfeer. Gelukkig verbleven we wel bij een leuke familie in een homestay, die ons veel vertelden en leerden over Vietnam. De geschiedenis van de stad is wel erg interessant, aangezien het een van de meest getroffen steden is van de oorlog. Het ligt namelijk op de grens van Noord en Zuid Vietnam (DMZ-zone). We hadden een volle dag om de Citadel te ontdekken hier, het oude keizerrijk van Vietnam. Er stonden van de 160 gebouwen die er vroeger stonden nog maar 20, de rest was allemaal verwoest door de bommen. Ook zag je in verschillende muren kogelgaten zitten, bizar.

Verder dronken we, op aanraden van onze homestay, coconut coffee bij een schattig koffietentje waar alleen maar locals kwamen. Super leuk! Veel locals eten hier op straat, op een soort kleine stoeltjes aan een kindertafel, en wij dachten laten we dat ook eens proberen. Zat eigenlijk verrassend lekker tot een mannetje naar ons toe kwam rennen en in paniek naar de weg wees en onze tafel. Eerst snapte we er niks van, maar met handen en voeten maakte de man duidelijk dat we onze tafel hoog in de lucht moesten houden. 10 seconden later kwam er een enorme vrachtwagen door de straat die de straten met water schoonspoot, en ja hoor, onze hele plek was doorweekt. Ontzettend lief dat deze vreemde man ons kwam waarschuwen hahaha!

Na een beetje klaar te zijn met drukke steden besloten we naar het Phong Nha National Park te gaan, waar we op dit moment zijn. Wauw, wat is het hier mooi zeg! Midden tussen de bergen en met jungle en de grootste grotten van de wereld. De eerste dag huurden we met wat mensen die we ontmoet hadden een boot, die ons naar de Phong Nha grot bracht. Echt zo ontzettend magisch om te zien, je kan je gewoon niet voorstellen hoe groot het werkelijk is. Het park zelf heeft 65km aan wegen, wat het beste te doen is op een scooter. Ondanks dat ik het nog doodeng vond (I know I’m a pussy), zijn we de uitdaging toch maar aangegaan en wat ben ik daar blij om!! Na elke bocht die je omging was het uitzicht nog mooier dan het vorige. Gelukkig hebben we hier wat drone beelden van, dan hebben jullie een beetje een idee hoe het er uitziet, want het is niet te beschrijven. I guess we’re real adventurerers now 😉 Buiten het park, in de dorpjes, is het ook ontzettend leuk rijden trouwens, met de koeien en buffels op de weg, de spelende puppy’s, kinderen die naar je zwaaien en locals die je vriendelijk begroeten 🙂

In de avond werden we uitgenodigd voor een familiediner in onze homestay, met ontzettend veel eten en huisgemaakte shotjes rijstewijn. Erg gezellig met de andere backpackers uit Nieuw-Zeeland, Duitsland, Japan en de USA en de Vietnamese familie. De shotjes bleven maar komen! Bij elke ‘YO’ was het tijd voor een nieuwe volgens de vader, en werd er uitgebreid getoast met de woorden “Mot Hai Ba YO” (wat zoiets als cheers betekent). De vader en moeder spraken geen engels, dus deden ze alles met de spraakfunctie van Google Translate. Vaak zei Translate iets heel anders dan de vader bedoelde, wat hilarische situaties opleverde. Verder vertelde de vader over de tijd dat hij als kind van zes de Amerikaanse soldaten hielp de lichamen van gecrashte piloten te vinden midden in de jungle. Ongelofelijk wat de mensen hier hebben meegemaakt, iedereen heeft een verhaal. Ook vertelde hij dat als Vietnamese mensen in zijn homestay samen slapen als zij niet getrouwd zijn, de politie kan langskomen om ze te arresteren. Gelukkig was dit bij toeristen niet het geval, lucky us 😉

Op dag twee gingen we naar de Paradise Cave, die 7 km lang is. Helaas kon je er alleen de eerste kilometer in, aangezien het hier op dit moment regenseizoen is en het water te hoog stond. “Is niet elke grot hetzelfde?” zou je denken, en ja, dat dachten wij ook. Maar de Paradise Cave was weer zo anders dan de Phong Nha Cave, echt bizar. Na een rit van een uur, nog een uur omhoog klimmen leg je nog 500 treden naar beneden af en dan: it all hit you at once. Overal bizarre rotsformaties. Prachtig!! Hierna deden we nog een jungle trekking in de Botanical Gardens, die je langs prachtige watervallen en meren brengt. Helaas zagen we geen apen, maar wel een paar rock rats, een klein knaagdier dat hier in het wild leeft. De botanical gardens zijn eigenlijk de enige plek waar je de jungle in mag en kan lopen, aangezien er heel veel onontplofte bommen in het national park liggen. Scary!

Tot nu toe was Phong Nha zeker het hoogtepunt van onze reis, nature at its best. We nemen zo de trein naar Ninh Binh (9 uur rijden vanuit hier), waar we ook veel goede verhalen over hebben gehoord en heel benieuwd naar zijn. Tot zover gaat het goed met ons dus, we vermaken ons wel met alle lieve mensen hier en dingen om te doen 🙂 See you soon! X

, ,

#currentlocation Phong Nha National Park, Vietnam

,

Day #27: Goodmorning Vietnam