Travel Stories

,

Day #154: La vida está muy loca

Hola from Buenos Aires! I made it. Zuid-Amerika, het enige continent waar ik nog nooit was geweest en dat al heel lang op mijn bucketlist stond. Waar ik een paar maanden Spaans voor gestudeerd had. En het is geweldig. Ik ben hier nu meer dan een week en wat een ontzettend fijne manier van reizen! Een maand op een plek wonen, de stad goed leren kennen, Spaans oefenen en living like a local. Buenos Aires zelf is fantastico, met leuke mensen, mooie gebouwen en veel te beleven. En met voor de afwisseling af en toe een uitstapje naar de rest van Argentinië en Uruguay (uruguay? sí, uruguay!).

Clara en ik zijn al vriendinnetjes sinds de basisschool en zij woont nu al 5 jaar in deze geweldige stad. Echt heel tof dat zij haar droom om hier te wonen heeft waargemaakt en ik haar eindelijk kan opzoeken!! Heel handig, heb ik meteen een gids bij de hand die mij uitlegt hoe alles hier werkt, waar ik wel en niet moet komen, die wel perfecto Spaans spreekt (want dat van mij lijkt helaas nog niet echt ergens op) en die ervoor zorgt dat ik me een echt thuis voel. We wonen op het moment samen met haar 2 super lieve huisgenoten, Milly uit Nicaragua en Alejandro uit Peru. Ik heb nog nooit samen gewoond met huisgenoten, dus ik was op het begin bang dat het veel te druk zou zijn en ik al binnen een dag gek zou worden. Maar ik moet zeggen dat het reuze meevalt en aangezien iedereen ook hun eigen leven/werk/school heeft, is er niet vaak iemand thuis en kan ik prima m’n eigen ding doen hier. Milly haar vriend uit Engeland is hier ook voor een paar weken, wat onwijs chill is aangezien ik dan niet de enige ben die af en toe loco wordt van al het Spaanse hablar 🙂

Zaterdag had een vriend van Clara geregeld dat we naar een toffe rugby wedstrijd, Argentinie tegen Nieuw-Zeeland (!!) konden gaan. Ik werd meteen in het diepe gegooid omdat iedereen die mee ging geen Engels kon en ik dus meteen goed mijn Spaans kon oefenen. Echt heel leuk om zo’n wedstrijd mee te maken, ondanks dat Argentinie verloor (had helemaal niemand verwacht uhum uhum) en Nieuw-Zeeland helaas niet de Haka deed aan het begin van de wedstrijd. Mocht je niet weten wat de Haka is, google it, you won’t regret it. De sfeer was geweldig en na een tijd kon ik zelfs met een beetje improvisatie de Argentijnse nummers meezingen.

Iedereen verklaarde me voor gek dat ik dacht dat ik me als vegetariër zou redden in het land van de steaks maar ik moet zeggen dat het echt heel easy is en ze overal veel vega opties hebben. Ja, als Clara tegen mensen zegt dat ik geen vlees eet kijken ze me wel aan of ik van een andere planeet kom, maar hey dat neem ik voor lief 😉

Dinsdag had Clara een tripje naar Uruguay met de boot geregeld voor een paar dagen. Uruguay, een land waar ik nooit in mijn leven overna had gedacht om heen te gaan, dus ik was onwijs benieuwd. En ja, een nieuwe stempel in mijn paspoort is nooit verkeerd. Strand met 32 graden, kom maar door!! We zouden eerst alle dagen in Colonia del Sacramento blijven, maar op aanraden van een vriendin van Clara gingen we last minute door naar Punta del Este (5 uur met de bus). Normaal is het een super drukke vakantiebestemming voor o.a. Amerikanen, maar in deze tijd van het jaar zijn er bijna geen toeristen maar alleen maar locals. Lucky us! We zaten in een onwijs leuk surf hostel vlakbij het strand dus muchos genietos. De zonsondergangen waren echt bizar mooi. Gelukkig dat we er niet voor hadden gekozen om drie dagen in Colonia door te brengen, want achteraf hadden we het schattige mini dorpje in een uurtje wel gezien. Volgende week is Clara jarig en staan er veel feestjes op de planning. Iedereen hier in huis en veel vrienden van Clara zijn lid van Argentina for All, een mega gezellige groep die ook veel feestjes en tripjes organiseert, dus aan fiëstas geen gebrek hier.

Als je mij een paar maanden geleden had gevraagd wat ik een maand in Argentinië ging doen, had ik waarschijnlijk een hele planning gehad om zo veel van het hele land te zien. En het liefste nog veel meer. Als je me dan had verteld dat ik een maand in Buenos Aires zou blijven, had ik gezegd dat het zonde van mijn tijd zou zijn. Maar gelukkig is er veel veranderd en heb ik ontzettend veel geleerd. Het is juist heerlijk om op een plek te blijven en te genieten van de kleine dingen in een nieuw land. Gewoon op een bankje mensen kijken, door de stad lopen zonder iets te hoeven en per dag bepalen wat je gaat doen en waar je zin in hebt is zoveel fijner. En het geeft ook stukken meer rust. Wat?! Lianne en rust? Ja ja, je leest het goed! Qué pasó?

De afgelopen maanden waren een grote chaos. In een klap waren alle dingen waar ik op dat moment het allermeeste van hield ‘weg’ met daarbij alle plannen voor de komende maanden. De keuze om naar huis te gaan was echt heel erg moeilijk en de periode die erna kwam was nog veel moeilijker. Een groot zwart gat waar ik maanden geleden niet op gerekend had. Ik had geen idee wat ik moest doen. Doorreizen? Ik had toch altijd gezegd dat ik zou doorreizen, wat er ook gebeurde? Maar dat voelde niet goed en ik wist dat ik naar mijn gevoel moest luisteren. Ookal had ik dat gevoel al jaren keihard genegeerd, het was eindelijk tijd om er een keer naar te luisteren als ik mij ooit beter wilde voelen. Dit moest ik thuis oplossen.

Vijf jaar geleden vond ik reizen na Malawi, Australië en Nieuw-Zeeland zo tof had ik besloten om deze reis van mijn dromen te maken. Ik zou er hard voor sparen, er alles voor over hebben om te gaan. Ik had een doel. Maar vijf jaar later, na al die jaren maar als een malle mezelf voorbij gerend te zijn (en ergens onderweg kwijtgeraakt te zijn), ontzettend veel geld te hebben gespaard, samen te wonen met de liefde van mijn leven en afgestudeerd te zijn, was reizen niet meer wat ik op dat moment nodig had. Ik had gehoopt dat op reis gaan de oplossing was geweest. Want ik had er zolang naartoe geleefd toch? En was het niet mijn droom waar ik voor leefde? Ja, vijf jaar geleden had het me doen groeien en de gelukkigste persoon op aarde gemaakt. Maar nu deed het totaal het tegenovergestelde en maakte het me alles behalve gelukkig. Alles wat ik op dit moment nodig had was even stilstaan. Even een tijdje helemaal niks. Gewoon nadenken. Dan pas kon ik weer door. Maar dit keer wel op een andere manier. Weer mezelf worden na een lange tijd en weten wat ik écht wil. Soms moet je gewoon even stilstaan om te groeien, I guess.

En dan kan je nog zoveel mooie plekken op de wereld bezoeken, zoveel lekker eten eten, zoveel leuke mensen ontmoeten, zoveel avonturen beleven als je wilt, maar dan werkt het gewoon niet. Je komt jezelf gewoon even hard tegen. En dan kan je er niet voor wegrennen maar moet je ermee dealen. Hoe moeilijk het ook is.

Ik heb lang getwijfeld om de wereldreis een soort van ‘af’ te maken en of ik wel naar Buenos Aires moest gaan. Maar ik had ondertussen al zoveel geleerd in Nederland dat ik het gewoon moest proberen. Ik kon altijd weer naar huis als het niet ging toch? (oke dat is misschien een beetje zonde van mijn ticket van 1200 euro maar oke het kon). Toen ik eenmaal in het vliegtuig zat waren alle twijfels weg. Ik kon dit, dit was de goede keuze. Waarschijnlijk hielp het ook wel een beetje mee dat ik de allerchillste vlucht ooit had gehad, aangezien er maar ongeveer 50 andere mensen in het vliegtuig zaten en ik het hele achterste deel voor mijzelf had inclusief stewardessen die onwijs hun best voor je doen met extra eten en gezellige praatjes. Hier in Buenos Aires gaat het gelukkig honderd keer beter en doe ik gewoon wat ik écht wil. Ik heb alle tijd van de wereld voor dingen. Tijd doorbrengen met m’n lieve vriendinnetje die ik lang niet heb gezien. Heerlijk urenlang op het balkon in de zon schrijven, lezen en niks doen met uitzicht op de stad. In m’n eentje op avontuur (en verdwalen). And I can tell you it’s pretty awesome.

Aan het begin van deze wereldreis, in Bali, hadden Dieske, Frenske, Mitch en ik een gesprek over wat we van deze reis wilde leren en wat wij het belangrijkste vonden. Ik had geantwoord dat ik hoopte dat ik mijn stress en onrust achter mij zou kunnen laten en weer van (kleine) dingen zou kunnen genieten. En ook al heb ik het niet aan de andere kant van de wereld kunnen leren op de manier die ik wilde, het is me wel gelukt. Soms moet iets of iemand er even een stop opzetten om te laten inzien dat je verkeerd bezig bent en voordat je je realiseert hoe het wel moet. En ook al ben ik er nog lang niet, uiteindelijk heb ik van deze wereldreis nu al zoveel meer geleerd dat ik had durven dromen, zowel in mijn maanden in Nederland als in de rest van de wereld. Dingen die ik op geen enkele andere manier had kunnen leren dan op deze manier. And that’s what traveling is about, right?

Muchos besos!!

(Mocht je je afvragen waar de rest van de foto’s zijn; ik ben niet zo goed in zulke dingen en ik snap er de ballen van hoe ik foto’s van m’n camera naar m’n mac krijg dus dat kan nog even duren hahaha)

,

Day #71: West Coast Adventures

Tijd voor de avonturen bij de foto’s! Met elke dag gemiddeld 500 km on the road, hebben we onwijs veel gezien van de westkust. Prepare voor een lange post!We begonnen de roadtrip in Perth, en aangezien we niet konden kiezen of we naar Esperance (zuiden van Perth) of Monkey Mia (noorden van Perth) zouden rijden, besloten we het maar beide te doen. Niet heel erg logisch, maarja dat is onze hele trip vanaf het begin al niet echt 😉

Gelukkig kregen we bij onze autoverhuurder een gloednieuwe ride toegewezen, die ons erdoorheen heeft geholpen zonder problemos!

Meet our ride; helaas al iets minder nieuw door ons gecross over unsealed roads

Wauw, het was het vele rijden echt honderd procent waard want wat waren beide delen mooi! De mooiste stranden, ontzettend veel wilde dieren (dolfijnen, manta rays, schildpadden, haaien, dugongs (een soort zeekoeien), kangaroos, slangen, hagedissen, cockatoos, emus, pelikanen en quokkas, we have seen them all!), ontzettend aardige locals en ultieme vrijheid.

Hier de hoogtepunten van de trip:

Great Ocean Drive in Esperance
Als je dacht dat de Great Ocean Road tussen Melbourne en Adelaide genieten was, ga dan de Great Ocean Drive bij Adelaide maar eens rijden. Een stuk korter met maar 40km, maar deze kilometers zitten vol met de meest prachtige stranden, kliffen en schitterende bochtige wegen. Als hoogtepunt is er Twilight Beach, gelegen in een halfronde baai met prachtig wit zand en diepblauwe zee. We zouden liegen als we zeggen dat we hier niet elke dag van ons verblijf in Esperance even zijn gaan buurten 😉 In Esperance zelf is ook een fantastische foodtruck genaamd ‘Coffee Cat’ waar ze de lekkerste koffie ooit hadden, aanrader! #hipster

Cape Le Grand National Park
Iets wat hoog op onze bucketlist stond voor Western Australia was Lucky Bay, een wit strand met lichtblauw water en.. kangaroos! We hoorden hier zoveel goede dingen over dat we het wel moesten gaan zien. Cape Le Grand zelf was al ontzettend mooi, met het ene mooie strand na het andere, maar toen we bij Lucky Bay aankwamen was het echt bizar. Ik heb nog nooit zo’n mooi strand gezien, awesome. Eerst zagen we helaas geen kangaroos, maar toen we ergens een plekje hadden gevonden kwamen ze vrolijk aanhoppen. Zelfs met een jonge kangaroo erbij. Lucky us on lucky bay!

Fremantle & Rottnest
Slapen in een gevangenis, wanneer doe je dat nou? Wij vonden een ontzettend tof hostel in Fremantle, gebouwd in een oude gevangenis. De oude cellen waren kamers en bijna alles stond nog zoals het vroeger was. Aan de muren hingen gevangenisverhalen over de verschillende uitbraken etc. We loved it!


Via Fremantle namen we de ferry naar Rottnest Island, de enige plek op aarde waar de allerleukste Quokkas te zien zijn! Quokkas? Jep, hele schattige kleine knaagdieren, die vrij rondhoppen op het eiland. Verder zijn hier ook hele mooie stranden en baaien waar je heerlijk tussendoor kunt fietsen (je ziet het, we blijven dutchies he).

Quokkas! How cute

Outback exploring
In the middle of nowhere rijden, dat wilde we wel graag een keer meemaken! Daar was niet veel voor nodig, want een uur vanaf Perth en je ziet alleen maar natuur om je heen. Af en toe een random roadhouse langs de weg, maar verder eindeloze wegen en eigenlijk helemaal niks. Het bizarre was dat de landschappen heel snel om je heen veranderen, en ze nooit saai zijn. De eindeloze lange rechte wegen zijn dat overigens wel haha! We hadden een stop om de Wave Rock te zien in de outback, met de mooiste rockformaties. Ook hebben we daar aparte lizards en slangen gespot!

Pinnacles Desert
The Pinnacles zijn een soort limestone formations, ongeveer dezelfde als bij Halong Bay (al waren deze veel kleiner haha) midden in de woestijn. Wij hadden het geluk dat het die dag ongeveer 40 graden was  en wij precies op het heetste van de dag aankwamen. Dat hebben we geweten ook, wauw! We kwamen onze auto nauwelijks uit van de hitte, laat staan de route van 2 km door de desert heen lopen. Het leek wel of we op een andere planeet waren, zo bizar! Achteraf waren we aardig ziek van de hitte dus maar snel doorgereden naar de volgende stop!!

Geraldton
Van tevoren hadden we eigenlijk weinig verwacht van dit plaatsje (achteraf gezien was het de grootste plaats na Perth) maar het was zo tof! Dit kwam vooral door de geschiedenis en de sfeer die er hing. Geraldton was vroeger een Aboriginals settlement. Toen de Europeanen het ontdekt hadden, is het vooral een mijnwerkers-stad geworden en toen de mijnwerkers wegtrokken waren het voornamelijk vissers die de stad overnamen. Veel mensen verlieten de stad na die periode, maar gelukkig is het helemaal opgeknapt en nu helemaal hip geworden. Ook is het vooral bekend om de scheepswrakken die er voor de kust gevonden zijn, zoals de Nederlandse Batavia en Zuydtdorp. Daarnaast zitten er in Geraldton ontzettend leuke cafe’s waaronder onze favo Piper Lane Cafe! Nog een aanrader hier is het ontzettende leuke hostel Geraldton Backpackers.

Acai bowls @ Piper Lane Cafe, omnomonom

Shark Bay & Monkey Mia
Bij Shark Bay is ontzettend veel zeeleven te vinden door de wat warmere temperatuur van het water. Onze favo spot was een uitkijkpunt genaamd Eagle Bluff, waar je door het heldere water heen haaien, schildpadden en manta rays kon spotten die in de baai leven.

Monkey Mia is een klein ‘plaatsje’ – een weg en een resort – in Shark Bay National Park. Ondanks dat het plaatsje verder weinig voorstelt, is er wel een van onze tofste ervaringen van de reis te vinden – het zien van wilde dolfijnen, schildpadden en dugongs vanaf het strand. In het warme water van Monkey Mia komen de dolfijnen regelmatig even buurten, al helemaal omdat ze vis krijgen van de rangers. In ons geval kwamen zo’n acht dolfijnen even hallo zeggen en een visje scoren, lucky us! Toen ik ook nog eens werd uitgekozen (van alle 122 mensen) om zelf een van de dolfijnen te mogen voeren, kon onze dag al helemaal niet meer stuk. Zo tof!!!

Op de terugweg moesten we een noodstop maken omdat er een emu onze weg versperde. Heerlijke momenten!

Ook was er een Little Lagoon in de buurt, wat de perfecte spot was om even af te koelen. Tenminste, dat dachten we, want na wat research hoorden we dat er heel veel stonefish in het water zaten en laat dat nou net de dodelijkste vis zijn die je kan treffen. Well, everything in Australia is trying to kill you haha!

We wilden al de hele tijd sterren spotten, maar bij elke plek waar we kwamen was het bewolkt of waren we het simpelweg vergeten. Gelukkig dachten we er hier wel aan, dus gingen we in de nacht zover mogelijk van het stadje af rijden wat een hele uitdaging was met nul verlichting op de weg en wilde dieren overal. Maar wauw, wat waren de sterren mooi! Je kon de hele milky way zien, echt betoverend. Een hele ervaring waar je alleen de geluiden van de dieren (ook slangen) hoort maar geen hand voor ogen kan zien.. scary!

Kalbarri
Het prachtige national park van Kalbarri strekt zich uit langs een weg van zo’n 70km, een stuk langs de kust en daarna landinwaarts. Ook hier hadden we het briljante idee om op het heetst van de dag de woestijn in te trekken en de Z-bend en Nature’s Window te bezoeken. Zullen we het ooit leren? Grote kans van niet. Deze twee uitkijkpunten op grote hoogte over rotsformaties zijn ontzettend indrukwekkend.

Het andere deel van het national park bestond uit mooie kliffen langs de kust, die je kon ontdekken door een hike te maken van de ene baai naar de andere. Toen ik die aan het lopen was (Mitchell had weer eens geen zin haha), en fanatiek op aan het letten was waar ik liep (want ja, slangen overal), stonden er ineens ontzettend grote kangaroos voor m’n neus. Maar dan ook echt groot als in 2 meter. Heel gaaf, maar wel even schrikken haha!

Pink Lake
Op de route van Kalbarri terug naar Perth lag het Pink Lake, die we ook even gezien moesten hebben. Wanneer kom je nou een roze meer tegen?! De roze kleur ontstaat door verschillende algae in het water. Looks really cool!

Tijdens het rijden zagen we ontzettend veel kangaroos dood langs of op de weg liggen, zo sneu. Wonder boven wonder hebben wij er geen eentje geraakt, thank god! We zagen ze wel vrolijk over de weg heen hoppen enkele keren, maar toen konden we gelukkig op tijd remmen 😉

Conclusie: it was great fun! Ik ben zowaar Australie nog leuker en mooier gaan vinden (was dat mogelijk?!) en Mitchell is ook fan. Wij nodigen jullie hierbij vast uit voor een housewarming. Haha, nee grapje hoor, er zijn nog genoeg andere landen te zien!!!!

We zijn nu in Perth voor een paar dagen om de volgende bestemmingen te plannen in onze favo hotel van de trip: Tribe! Een onwijs tof designer hotel waar je je meteen thuis voelt (zelfs als backpacker). Het was ons de vorige keer zo goed bevallen dat we besloten hier nog een aantal dagen te blijven chillen. En het ontbijt hier is ook zeker niet verkeerd. Hoe bedoel je backpacken kan geen luxe zijn?!

Next up: een mini camperroadtrip van Brisbane naar Sydney waar we Australia Day zullen vieren, whoopwhoop! Cheers!

,

Day #68: Wildlife, beaches and outback

Een roadtrip van 4000 km in 12 dagen en wij zijn fan! Wat is Western Australia mooi zeg! Wanneer kunnen we emigreren? 😉 Van slapen in een gevangenis tot geblokkeerd worden op de weg door emu’s en van wilde dolfijnen, haaien en turtles spotten tot kangaroos op het strand. Zie ook de volgende blog: West Coast Adventures (coming very soon)